Nieuws Uit ZuiderAmstel

Boris van der Ham (D66): Lekker verdienen aan de verslaafden

Drugs is gif, of het nu soft of harddrugs genoemd wordt. Iedereen weet het, alleen de verslaafden proberen zich zelf schoon te praten door het te bagatelliseren. Bij hen kan het nooit kwaad en als ze willen kunnen ze er zo mee stoppen. Feit is echter dat degene die van zijn verslaving af wil komen door een heel diep dal moet gaan.

Niet alleen verslaafden bagatelliseren het gevaar van drugs, ook instanties en personen die er aan verdienen doen dat. Evenals de corrupte “deskundigen” die voor een flinke duit deze leugen wel willen verkondigen als “wetenschappelijk bewezen”.

De overheid en hun handlangers draaien zich in allerlei bochten om de zich ophopende echte wetenschappelijke onderzoeken, die aantonen dat drugs wel degelijk schadelijk is, onder tafel te schuiven en zo de hand boven het hoofd te houden van de grote drugsdealers. Bij de overheid is precies bekend wie dat zijn. Zij worden echter met rust gelaten, zolang ze hun belasting maar betalen.

Inderdaad, u leest het goed, ze betalen belasting over hun drugsverdiensten, de overheid verdiend er vele miljoenen aan.

Daarom wil de overheid de handel in soft, maar ook in harddrugs legaliseren of reguleren, om zodoende ook over de grote stroom illegale drugs belasting te kunnen heffen.

Zij worden daarbij gesteund door de rechtse partijen die zichzelf links noemen als Groen Link, S(la)P en D66.

Boris van der Ham, die ruggegraatloze slappe hap van het flutterpartijtje D66 pleit er nu voor om ook belasting op “wiet” te gaan heffen.

Deze flapdrol is op het idee gebracht omdat de stad Oakland in de VS belasting op marihuana is gaan heffen. Deze stad heeft het echter gedaan op zogenaamde medicinale cannabis, wat overigens een schandalige maatregel is, omdat medicinale cannabis gebruikt wordt als medicijn om pijn te verlichten.

Van der Ham zag er echter een mogelijkheid in om de staatskas te spekken. Bos kon immers nog wel wat geld gebruiken wist hij te melden.

Van der Ham is wel vaker een pleitbezorger voor drugs geweest. Dit is echter een doorzichtig poging om geld uit de zak te kloppen van de zieke verslaafden.

Het is te hopen dat de andere partijen en landen zich tegen het gedoogbeleid, zeg maar gerust het drugs-stimuleren-beleid van de overheid zullen blijven verzetten.

Weet u inmiddels waarom u NIET op D66 moet stemmen? Nee, blijft u dan dit weblog maar volgen.

Stop met halfslachtig gedogen 'softdrugs'

Door Robbert de Witt 

Het dubbelzinnige Nederlandse drugsbeleid is veel te laagdrempelig voor gebruikers en telers. Hoogste tijd om het halfslachtige gedogen van ‘softdrugs’ te staken

Ruim dertig jaar na de invoering van dit beleid is Nederland verworden tot coffeeshop van Europa, zijn er vooral onder jongeren duizenden cannabisverslaafden, lijkt het platteland één grote wietplantage en exporteert ons land al bijna net zoveel wiet als sla en komkommers.

De georganiseerde misdaad vaart er wel bij, zo schrijft Elsevier deze week in ‘De verloren oorlog tegen de wietteelt’.

Spagaat
Cannabis is verboden, en toch is het bezit van maximaal dertig gram geen misdrijf, maar een overtreding. Ook wietteelt is verboden, maar wie minder dan vijf planten kweekt, wordt niet vervolgd. Voor de buitenwereld is die bestuurlijke spagaat niet uit te leggen: het mag niet en toch weer een beetje wel.

Morgen praat de Tweede Kamer over het drugsbeleid. Aan de vooravond van het debat pleiten drugsexperts van onder meer het Trimbos-instituut voor een grondige evaluatie van het gedoogbeleid.

Dat is vreemd genoeg nooit goed gedaan. Alle partijen zijn het er over eens dat er iets moet gebeuren, maar het is zeer de vraag of ze het ooit eens worden.

Schade
Eigenlijk zijn er maar twee mogelijkheden: legaliseren of verbieden. De eerste optie is alleen al onmogelijk vanwege internationale drugsverdragen.

Een verbod is logischer. Om tal van redenen: de evidente schade voor de volksgezondheid, de overlast van drugstoeristen en de buitensporige kosten voor politie en Justitie. Verder speelt de drugshandel de georganiseerde misdaad in de kaart.

Sluiting van alle coffeeshops en growshops - samen meer dan duizend! - is de enige juiste remedie. Nu is de drempel voor gebruikers en telers veel te laag.

Schadelijk

Rond cannabis heerst er nog steeds de mythe van onschuldigheid. Cannabis is immers een kruid, de hennepnetel, dat eeuwenlang door onze voorouders werd gebruikt bij het bestrijden van een aantal kwaaltjes. De hennepnetel vond men vroeger rond iedere boerderij net als een ruige lindeboom, de meidoorn, de vlierboom, de brandnetel of de paardebloem. De cannabis is echter niet meer dat onschuldig kruidje van weleer. Veredelde varianten worden onder kunstmatig verlichting gekweekt en bevatten een zeer hoge dosis toxische en verslavende inhoudstoffen.

Iedereen weet dat roken ongezond is. De overheid doet er alles aan om met een streng rookverbod longkanker en vaatziekten terug te dringen. Het is onverantwoord om het cannabisgebruik te gedogen of het gevaar ervan te relativeren. Onderzoeken tonen aan dat het roken van een joint schadelijker is dan het roken van een sigaret. Waar wachten we nog op? De rook van een gewone sigaret en die van een joint hebben ongeveer dezelfde samenstelling. Allebei bevatten ze schadelijke stoffen zoals koolstofmonoxide, teer en vele andere kankerverwekkende stoffen. Wanneer tabak gecombineerd wordt met cannabis, verhoogt zelfs het gezondheidsrisico.

Cannabisrokers hebben de gewoonte om langer en dieper te inhaleren dan sigarettenrokers. Ze gaan ervan uit dat diep en lang inhaleren nodig is om de verslavende en verdovende stoffen goed op te nemen in het lichaam. Bij het roken van een joint worden de geïnhaleerde stoffen binnen de drie seconden voor 95% in het bloed opgenomen. Door dieper en langer te inhaleren komt er meer teer en koolstofmonoxide vrij. Het teergehalte in een joint ligt twee tot drie keer hoger dan in een sigaret en de schade aan de longen is vier tot vijf keer groter.  Iemand die drie à vier joints per dag rookt loopt evenveel kans op chronische bronchitis als iemand die meer dan twintig sigaretten op een dag rookt. Van cannabis gaat men niet meteen dood, maar het verkort net als bij een sigarettenroker het leven. Bovendien vergroot het aanzienlijk de kans om naar zwaardere drugs te grijpen. Een onschuldig jointje kan het begin zijn van een leven vol problemen.

In de farmaceutische wereld wordt er geëxperimenteerd met cannabis als medicijn. Dat is nog geen vrijgeleide voor de cannabisrokers. Chemische medicijnen bevatten ook vaak verslavende substanties hebben bijna altijd nevenwerkingen. Er is nog te weinig ervaring op dit gebied om nu al conclusies te trekken. Trouwens opium is ook het uitgangspunt geweest voor het ontwikkelen van pijnstillers op basis van morfine. De medische benadering van cannabis moet geheel los gezien worden van het drugsbeleid. Vanuit de natuurlijke gezondheidszorg moet een krachtig standpunt worden ingenomen tegen de lichtzinnigheid waarmee beleidsmensen om gaan met de problematiek van cannabis. Cannabisgebruikers moeten niet meteen als misdadigers worden behandeld, maar hebben een degelijke behandeling nodig. Het gebruik van cannabis kent meestal een dieper liggende oorzaak

Rook van wiet veel giftiger dan van tabak

Rook van cannabis bevat veel meer schadelijke gifstoffen dan tabaksrook. Het vermoeden was er al, maar Canadese wetenschappers hebben nu precies aangetoond hoe gevaarlijk het inhaleren van cannabisrook is.

De rook van cannabis heeft twintig keer zoveel amonia in zich dan sigarettenrook. Ook zit er vijf keer zoveel cyanide en nitrogeen oxide in de rook van de softdrug. Deze stoffen verhogen het risico op hart- en longschade. Amonia vergroot de kans op kanker.

Eerder onderzoek wees uit dat de rook van cannabis meer schade aanricht, doordat zij vaak dieper wordt geïnhaleerd dan sigarettenrook. Nu is echter gebleken dat ook de stoffen in de cannabisrook zelf schadelijker zijn. Op haar beurt bevat sigarettenrook meer stoffen die tot onvruchtbaarheid kunnen leiden.
Cannabis, ook wel wiet of marihuana, is een van de meest gebruikte softdrugs in Nederland.

Nog zo een D66-er, Boris Dittrich en… natuurlijk Pechtold

Boris Dittrich doet alsof hij eerlijk is, maar bij D66 zitten net zo veel ratten als bij de andere partijen.

Geachte mijnheer Dittrich,

Was u het ook zo eens met die opmerking van uw partijgenoot: 'eens een rat, altijd een rat'? Natuurlijk is Van Thijn die al 50 jaar ongegeneerd zijn oorlogsverleden loopt te exploiteren een rat en natuurlijk had uw sjieke Laurens Jan groot gelijk toen hij het over 'dat tuig van de PvdA' had.
Maar alleen ratten bij de PvdA? U werkt nu eenmaal in een branche waar je zonder onbetrouwbaarheid, list en bedrog, hypocrisie en opportunisme niet kunt overleven. Wat dat betreft stond er een mooi nest op die foto van de eerste rij op het D66-congres. Maar ik herinner me ook 5 december 1996.

Samen met enkele andere burgers bood ik die dag de minister, de president van de Hoge Raad, u en andere leden van de Tweede Kamer en ook enkele geselecteerde journalisten ons IRM-rapport (Integriteit Rechterlijke Macht) aan. De hoofdredacteur van het Noordhollands Dagblad was daar zeker niet bij, maar u dus wel. Maar uitgerekend deze krant had twee dagen later een vernietigend hoofdredactioneel commentaar op ons burgerinitiatief, waarin voor het eerst de belangenverstrengeling binnen de rechterlijke macht prominent aan de kaak werd gesteld. Rara hoe kan dat? vroegen we ons toen af.

Vriendje bij de krant
Een paar weken later werd ons rapport echter onderwerp van discussie, artikelen, onderzoek en wetgeving en kregen we veel bijval. Ook u complimenteerde ons toen met het vele nuttige werk dat we hadden verzet. Even dachten we: geen ratten bij D66. Totdat een journalist ons meedeelde dat Dittrich een vriendje had bij de hoofdredactie van het Noordhollands Dagblad en dat het vernietigend commentaar van een paar weken eerder van hem afkomstig was!
U zult het wel ontkennen en die journalist zal ook wel een rat zijn, maar het opportunisme waarmee u standpunten verhult of aanpast aan veranderde omstandigheden blijft onovertroffen. Toen Janmaat het bijvoorbeeld had over 'vol is vol' hadden ze het bij D66 over een 'restrictief toelatingbeleid'.

Het aardige van politici is dat iedere keer weer blijkt hoe ontzettend dun en opgelegd hun laagje correctheid is. Raken ze even opgewonden, wanen ze zich onbespied of staat er per ongeluk een microfoon open, dan hoor je dezelfde onderbuikverhalen als in elke kroeg. Dan hebben ze het ook over ratten, tuig, klotejournalisten of kutmarokkanen, declareren ze net zo makkelijk reiskosten zonder aanwezig te zijn of klussen er met hun nevenbaantjes probleemloos een jaarsalaris bij.

'Goede' ratten
Zo maakt ratje Wouter zich natuurlijk wel openlijk zorgen over de tweedeling in de samenleving, maar stuurt hij zijn eigen kindertjes naar een witte school. Of als jongens van Marokkaanse afkomst al jaren stelen, vernielen, lawaai maken en buurten terroriseren en bewoners hun huis uit jagen, inclusief het kalken van een hakenkruis op hun auto, dan verzwijgt of bagatelliseert superrat Cohen dat steevast tot incidenten met boefjes waar hij machteloos tegenover staat. Bij vergelijkbaar kattekwaad van de autochtone jeugd hebben de ratten het echter ineens over een structureel verschijnsel van gevaarlijke extreemrechtse jongeren, waar hard tegen opgetreden moet worden.
En gelukkig kun je na Fortuijn en Van Gogh nog altijd afgeven op de verkeerde toonzetting van Wilders. De echte ratten, met opmerkingen over Anne Frank en zo, kunnen dan laten dan zien dat zij tenminste wel netjes en beschaafd zijn gebleven. Eerst prominent vakbondslid worden en dan de politiek ingaan is trouwens ook erg goed voor de beeldvorming. Daarna kun je pas echt goed en vrijwel ongestoord je zakken vullen.

Alexander Pechtold

Tja, en over ratten gesproken.
Met Pechtold heeft u er wel eentje binnen gehaald, hoor. Want u bent opportunistisch en de gemiddelde D66-kiezer dom genoeg om met dat soort types in zee te gaan. Ik heb mijnheer als verantwoordelijke wethouder in Leiden in een milieufraudezaak meegemaakt. U kent dat wel: valse rapporten, valse vrachtbrieven, valse facturen, foute ambtenaren, kortom, gewoon een lekkere fraude zoals er in dit land dertien in een dozijn gaan.
Maar dit keer was de fraude niet geïnitieerd door aannemers en vervoerders, maar door gemeenteambtenaren. Ze hadden het slim gedaan, want het duurde even voordat je er achter kwam dat ze onder de tekeningen van de saneringslocatie opzettelijk een verkeerde schaal hadden gezet. En ze wilden het ook niet toegeven.

Fraudeur Pechtold
Om de kloof tussen burgers en politici te overbruggen, had ik Pechtold daarom rechtstreeks geschreven en hem proberen uit te leggen dat zijn tuintje in werkelijkheid ook niet, maar op papier wel twee maal zo groot wordt als je onder die plattegrond 1:5 veranderd in 1:10. Maar zoveel direct contact met burgers wilde hij nu ook weer niet. In ieder geval begreep hij niet dat een saneringslocatie op die manier veel groter lijkt dan in werkelijkheid en dat je dus geen 1200m³ grond uit een gat van 700m³ kunt halen. Uiteindelijk gesteund door de Commissaris van de Koningin, Leemhuis-Stout, en minister Pronk, hoefde hij het ook allemaal niet te begrijpen, want hun ambtenaren vonden het heel plausibel dat vrachtwagens in 7 minuten van Leiden naar Rotterdam (160 km/u!) reden of volgens de weegbrugklok bij de stortplaats gelijktijdig aankwamen, terwijl ze met flinke tussenposes waren geladen. En dat er geen druppel zwaar verontreinigd grondwater gezuiverd hoefde te worden, terwijl de sanering daar allemaal om begonnen was? Ach, dat waren details waar mijnheer Pechtold zich niet mee bezig hield.

Rat van formaat
Maar hij begreep wel heel goed dat Leiden op deze manier – een vervuiling in scène zetten – heel goedkoop een stuk 'vervuilde' grond in handen kreeg, dat het declareren van de 'saneringskosten' bij het rijk een tweede voordeel opleverde en dat de afgegraven 'vervuilde' grond kon worden hergebruikt en echte vuile troep van elders werd afgevoerd, een derde voordeel.
Maar nog beter begreep hij dat Pronk deze fraude nooit zou toegeven, omdat ook diens ambtenaren er tot over hun oren inzaten. Daarom kon hij in het Algemeen Dagblad van 11 maart 2000 na het zoveelste onderzoek van de inspectie op een persconferentie zonder blikken of blozen opmerken dat zijn gemeente 'van alle blaam was gezuiverd' en dat 'van een vooropgezette, door de gemeente georganiseerde fraude geen sprake' was. Dat de krant twee dagen later kopte: 'Veel fraude bij bodemsaneringen' en 'Ministerie faalde bij controle vuile grond' geeft het formaat aan van deze rat aan.
Ze zullen wel blij met hem zijn en ik ben ervan overtuigd dat hij goed in het team past.

Met vriendelijke groet,

Paul Ruijs

Van D66 mogen alle Nederlanders de Bijstand in.

Deze is speciaal voor Herman Wals, het loopjongetje van D66 deelraadslid Freek van der Meer. De heer Wals was zo aardig om mij er op te wijzen dat hij ook nog schoenenpoetser van beroep is. Zo leren we iedere dag wat bij.

Daar gaan we:

Laten we het slappe propagandaverhaaltje, wat D66 zelf hun “Uitgangspunten” noemt even vergeten, want dat is net zo een slap en vooral nietszeggend geklets als hun rovershoofdman Pechtold gewend is te bezigen.

Laten we dus eens kijken wat de werkelijke standpunten zijn van het kunstmatig in leven gehouden kliekje.

Wat dacht u van dit uiterst rechtse D66 draaikontstandpunt:

“D66 wil dat werknemers overal binnen de EU kunnen werken zonder dat dit nadelige gevolgen heeft voor opgebouwde sociale rechten, zoals pensioenen en uitkeringen.”

Aardig toch van Pechtold en Herman Wals, wij als Nederlanders mogen van hen overal in Europa werken zonder dat onze opgebouwde rechten aangetast worden.

Alleen vergeten deze heren erbij te vermelden, dat scheepsladingen Europeanen, met name Oost-Europeanen hiernaar toe komen in plaats van anders om.

Wij als Nederlanders mogen van D66 de WW of de Bijstand in, want de Polen of noem maar op, mogen het werk uitvoeren, dat Nederlanders horen te kunnen doen.

D66 is immer voor een open Europa, met één Europese markt, met grote vrijheid voor ondernemers (welke D66? De multinationals?), die het nog makkelijker gemaakt moet worden om aan geld te komen en voor wie de belastingen verlaagd moeten worden.

_______________________________________________________________________________

En om Herman Wals nog eens te pesten, iets om te lachen (neem het niet te serieus hoor mijnheer Wals, een beetje spot hoort er bij):

Herman Wals

Duoraadslid

Mijn belangrijkste motivatie om in de deelraad te participeren is een niet aflatende interesse in wat er in de directe woon- en leefomgeving gebeurt. Als deelraadslid ben je in de gelegenheid om daar sturing aan te geven, al is dat soms minder dan je zou wensen.

Daarnaast is een deelraad een platform voor het publieke debat, waar partijen argumenten en ideeën met elkaar uitwisselen. Ik wil daar graag aan bijdragen vanuit een niet ideologisch benevelde, niet vooringenomen maar op de praktijk geïnspireerde invalshoek. (Ha ha ha ha )

D66 neemt u in de maling.

Bij de laatste verkiezingen, die voor het Europees Parlement, heeft een groot deel van de Amsterdammers op het flutterpartijtje D66 gestemd.

Het is begrijpelijk en ook heel verstandig dat de kiezers zich af keren van de oude bestaande partijen.

Zeker de Partij van de Arbeid(ers ha ha) is voor de zoveelste maal door de mand gevallen. (klikt u op dit weblog in de linkerkolom onder categorieën maar eens “PvdA” aan).

Het is jammer dat de meeste mensen nog niet op de PVV van Wilders durfden te stemmen, onterecht bang gemaakt door de media.

Begrijpelijk is het dat de ontevreden kiezers op een nietszeggend partijtje stemde, dat zich heel slim een middenpartij noemt. Dat laatste is beslist onterecht, want D66 is een afsplitsing van de VVD en neemt vaak nog schandaliger standpunten in dat de “moederpartij”

Het clubje zou eigenlijk al opgeheven moeten zijn, ware het niet dat van hogerhand de opdracht kwam om nog maar een tijdje door te gaan.

De arme, door drank ziek geworden van Mierlo, draaide op het (opheffings) congres als een blad van een boom om en hield een dramatische oproep de partij niet op te heffen.

De laatste verkiezingen hebben duidelijk gemaakt waarom.

D66 is nog steeds een prachtig vangnet gebleken voor de bestaande oude partijen CDA, PvdA en VVD, maar ook van partijen als Groen Link en S(la)P.

D66 mag de ontevreden kiezers opvangen en als de boel weer gesust is, ik bedoel natuurlijk als u voor de zoveelste keer weer in de sprookjes van de oude partijen gaat geloven, mag D66 weer piepklein worden en gaan de stemmen weer trouw naar de grote broers.

Laten we eens kijken wat D66 zoal doet hier in ons eigen stadsdeel.

Ja, ze hebben een heuse website. Weliswaar met Oud Zuid samen, maar toch.

Zo een website is natuurlijk een prachtig middel om de kiezers en de beoogde kiezers op de hoogte te houden van hun daden.

Nou, dat is in ZuiderAmstel lachen geblazen.

Op 7 maart 2007 is er zowaar een bericht geplaatst, bovendien nog niet eens door het deelraadslid Freek van der Meer, maar door loopjongetje Herman Wals, een uiterst rechts mannetje waar de VVD zich voor zou schamen.

Stemt u nog op deze schimmenpartij?

Ja? Nou dan zal ik u eerdaags eens wat standpunten van dat clubje tonen.

http://nieuwsuitzuideramstel.web-log.nl/nieuwsuitzuideramstel/2008/01/d66_bestaat_die_1.html 

Van de website van D66 ZuiderAmstel

Uit de Bananenrepubliek

woensdag, 07 maart 2007 00:00 !!!

Op 1 december was het vijfentwintig jaar geleden dat de eerste twee deelraden van start gingen in Noord en Osdorp. In de loop van de jaren is er een uitgebreid systeem van ‘checks en balances’ ontwikkeld voor het verkeer tussen centrale stad en stadsdelen: het benoemen van A-taken (niet overdraagbaar), het geven van richtlijnen en aanwijzingen, het schorsen en vernietigen van besluiten, het instellen van een beroepscommissie voor de deelraden, het aanwijzen van grootstedelijke projecten…

Lees meer...